آه مرا دید و باز پشت به من کرد و رفت

 بی خبر از حال من عزم سفر کرد و رفت

              من که به او هستیم دادم وسرمستیم

                                 او که همه چیز داشت

                                      از چه گذرکرد و رفت

 چشم مرا خیس دید ، قصه ی دردم شنید

            تا که به قصدش رسید

                               قصد دگر کرد و رفت

 او بــه دلم تـــاب داد ، چشم مرا آب داد

                    از همه احساس من صرفنظر کرد و رفت

 گفت که با من نیا ، گفتمش آخر چرا ؟

                   دیده ی خشک مرا یک شبه تر کرد و رفت

 گفتمش ای مهربان ، یک شب دیگــر بمان

 آه... ولی ناگهان ترک حذرکرد و رفت

  یا رمن از شوق  یار

      از عطش  یک بهار

          درشب تاریک و تار

                              سینه سپر کرد و رفت

 سلطه گر روح من

 همسفر نوح من

 از تن مجروح من روح به درکرد ورفت

 زندگیم رنج بود

 بازی شطرنج بود

 او که مرا گنج بود

                             ترک خطرکرد و رفت

زان همه توهین و نیش

         مات شدم

                    مات وکیش

 عمر مرا پای خویش  

                           حیف و هدر کرد و رفت