تبليغاتX
گل مرداب

گل مرداب

 

 

 

 

 

 

عمرتون صد شب یلدا ، دلتون قد یه دریا

توی این شبای سرما ، یادتون همیشه با ما

 

یلداتون شاد

 

 

 

+حک شده در چهارشنبه 29 آذر1385ساعت10:33 PMتوسط پائیز61 | |

 

 

 تو را راندم

 ولی آن لحظه گویی آسمان میمرد

 جهان تاریک میشد کهکشان میمرد

 درون سینه دل فریاد میکرد

 باز کن از پای زنجیرم

 که بگریزم به لب های دلبر بیاویزم

 به او با اشک خون گویم

 مرو من بی تو میمیرم

 ولی من در میان های های گریه خندیدم

 که تو هرگز ندانی من بی تو یک تک شاخه ی عریان پائیزم

 دگر از غصه لبریزم

 در این دنیا بمان بی من

 برای دیگری سر کن

 نوای عشق و مستی

 بخوانش در گوش دیگری آوای هستی

 تو ای تنها امیدم

 بی من ازآن کوچه ها بگذر

 مرا یکدم به یاد آور

 به یاد آورکه اکنون بی تو خاموشم

 ز خاطرها فراموشم

 به بالای بلند گور

 دل من روشن است اکنون...

 

 

 

 

+حک شده در دوشنبه 20 آذر1385ساعت11:26 PMتوسط پائیز61 | |

 

 

 

 

من ماندم و یک سایه ی تقدیر و دگر هیچ

 من ماندم و یک قلب به زنجیر و دگر هیچ

عمریست که درراه تو من چشم به راهم

                    من ماندم و یک چشم به درپیر و دگر هیچ

 پای دلم از دوری این راه شکسته ست

من ماندم و تاریکی و تقدیر و دگر هیچ

 با خاطرت ای سبز صمیمی نفسی هست

                    من ماندم و یک غنچه ی تصویرودگرهیچ

 

 

 

 

 

+حک شده در دوشنبه 20 آذر1385ساعت11:22 PMتوسط پائیز61 |

 

 

 

 

 

 

 ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

 

تو بمان با دگران و وای به حال دگران

 

 

 

 

 

+حک شده در دوشنبه 20 آذر1385ساعت11:17 PMتوسط پائیز61 |

 

 

یک قدم به سوی آبادی

 صد قدم به سوی ویرانی

 زندگیم پر از این لحظه ها و من اسیر این لحظه ها

 لحظه های هیچ

 لحظه های پوچ

 لحظه هایی که مرا از دست زندگی گرفتند و

 به مرداب فریب سپردند

 چیزی به فرو رفتنم نمانده

 چیزی به تمام شدنم نمانده

 درسایه ی سنگینی که بر روی زندگیم افتاده

 وزش نابودی را می بینم

 و از نزدیک دستها،صدای طبل بیهودگی را می شنوم

 که با تپش قلب من می آمیزد و در این آمیزش

 حسی هست قدیمی و آشنا

 حس تنهایی و غربت و انتظار...

 این وزش نابودی است یا ضربان قلب وحشت

 که بر سقف زندگیم می وزد

 چیزی به فرو ریختنم نمانده

 چیزی به تمام شدنم نمانده

 تلاش بیهوده ای ست تو را از خود داشتن

  تلاشی بیهوده ...

 مثل دست و پا زدن در مرداب

 مثل بیداری بعد از مرگ

  تلاشی بیهوده ، مثل روبوسی ماه با خورشید

 مثل فشردن دستهای روشنائی

 تلاش بیهوده ای ست تو را از خود داشتن

  تلاشی بیهوده ...

 من در نهایت حوصله نشستم تا تو به خود آیی

 و مرا طلب کنی

 جستجو کن مرا ...

 که من در یک قدمی تو ایستاده ام و گم نیستم

 نگاه کن از ورای نیستی تا نبض هستی

 در کنار تو ایستاده ام

 نگاه کن از آن سوی سرزمین نامعلوم

 تا این سوی دشتهای آشکاردرکنارتو ایستاده ام

 به کجا می روی ؟

 که در انتهای راه کسی جز من در انتظارت نیست

 نگاه کن سبز و سرشار درکنار تو ایستاده ام

 وسایه ای نیستم از خاطره ی دیروز

 به کجا می روی ؟

 تمام شب در انتظار طلوع خورشید ذرات تاریکی را شمردم

 تمام شب در انتظار طلوع خورشید نشستم تا به من بگوید

 با عشق تو چه باید کرد و بهای با تو بودن چیست ؟

 که دل بردین جواب حل این معما نمی باشد

  و از خود گذشتن اتفاق دیرینه ای نیست

  تلاش بیهوده ای ست تو را از خود داشتن

  تلاشی بیهوده ...

 

 

 

+حک شده در دوشنبه 20 آذر1385ساعت10:44 PMتوسط پائیز61 |

 

 

 

 من همون جزیره بودم ، خاکی و صمیمی وگرم

 

   واسه عشق بازی موجا ، قامتم یه بستر نرم

 

                یه عزیز دردونه بودم پیش چشم خیس موجا

 

                      یه نگین سبز خالص روی انگشتر دریا

 

         تا که یک روز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی

 

           غصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشتی

 

                              زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیر و رو شد

 

                                برای داشتن عشقت همه جونم آرزو شد

 

تا نفس کشیدی انگارنفسم برید تو سینه

 

ابر و باد ودریا گفتن حس عاشقی همینه

 

                     اومدی تو سرنوشتم بی بهونه پا گذاشتی

 

                                            اما تا قایقی اومد از من و دلم گذشتی

 

رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا

 

من و دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا

 

                 دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی

 

                  لحظه های بی تو بودن می گذره اما به سختی

 

دل تنها و غریبم داره این گوشه  می میره

 

ولی حتی وقت مردن بازسراغت و میگیره

 

                میرسه روزی که دیگه قعر دریا میشه خونم

 

                     اما تو دریای عشقت باز یه گوشه یی می مونم

 

 

 

+حک شده در چهارشنبه 1 آذر1385ساعت8:59 PMتوسط پائیز61 | |

 

 

 

  من تمام غرورم را

 

 در بازی با سرنوشت از دست دادم

 

 و حالا دیگر ...

 

 چیزی برای باخت ندارم

 

 

 

 

+حک شده در چهارشنبه 1 آذر1385ساعت8:49 PMتوسط پائیز61 |