چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد :

چرا نگاه هايت آنقدر غمگين است ؟

چرا لبخندهايت آنقدر بي رنگ است ؟

اما افسوس ...

هيچ كس نبود هميشه من بودم

و تنهايي پر از خاطره.

آري با تو هستم ...

با تويي كه از كنارم گذشتي ...

و حتي يك بار هم نپرسيدي

چرا چشم هايت هميشه باراني است!!!؟؟؟