گل مرداب

azar98 — Sat, 31 Oct 2009 06:37:51 GMT

ما هر چه دويديم به مقصد نرسيديم

از عشق به جز مزه ی تلخش نچشیدیم

این دست منو دامنت ای عشق کجایی

یک عمره که از عشق فقط قصّه شنیدیم

azar98 — Sat, 31 Oct 2009 06:35:45 GMT

دلم گرفته از آدمايي كه مي گن دوستت دارن

اما معني شو نمي دونن

از اونايي كه مي خوان فقط مال اونا باشي

اما خودشون فقط مال تو نيستن

از اونايي كه زير بارون برات مي ميرن

اما وقتي آفتاب شد همه چيز از يادشون مي ره

azar98 — Thu, 29 Oct 2009 09:23:18 GMT

روزی را که رفتی فراموش نخواهم کرد

دلم ابری بود و چشمانم سخت بارانی

من با خود اندیشیدم؟

اندیشیدم که آیا کسی جز تو می تواند همسفر لحظه لحظه هایم باشد؟

افسوس که تو در فصل برگریزان برای همیشه رفتی تا من همواره

بر گور خاطراتم گریه کنم

خیال نکن که خیالم خالی از یاد توست، نه هرگز !

فقط به حرمت سنگینی غرورم است که سکوت می کنم و آن قدر بی صدا می مانم

تا تو درفصل شکفتن برای همیشه بیایی و بمانی

azar98 — Thu, 22 Oct 2009 06:41:12 GMT

azar98 — Tue, 20 Oct 2009 12:32:18 GMT

وقتي گريبان عدم با دست خلقت مي دريد

وقتي عدم چشم تو را هيچ از ازل مي آفريد

وقتي زمين ناز تو را در آسمانها مي كشيد

وقتي عطش طعم تو را با اشكهايم مي چشيد

من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلي

چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي

يك آن بُد اين عاشق شدن، دنيا همان يك لحظه بود

آن دم كه چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود

وقتي كه من عاشق شدم، شيطان به نامم سجده كرد

آدم زميني تر شد و عالم به آدم سجده كرد

من بودم و چشمان تو، نه آتشي و نه گلي

چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي

azar98 — Tue, 20 Oct 2009 12:25:53 GMT

سرسبز دل از شاخه بريدم

افتادم و برخاك رسيدم

تو چه كردي ؟

من شور و شر موج و تو سرسختي ساحل

روزي كه بسوي تو دويدم

تو چه كردي ؟

هركس به تواز شرق فرستاد پيامي

من قاصد خود بودم و ديدم

تو چه كردي ؟

مغرور ولي دست به دامان رقيبان

رسوا شدم و طعنه شنيدم

تو چه كردي ؟

تنهايي و رسوايي ، بي مهري و آزار

اي عشق ببين من چه كشيدم ،

تو چه كردي ؟

azar98 — Thu, 08 Oct 2009 08:11:18 GMT

برای تو می نویسم

برای تو که معنای باران را ازناودانها نمی پرسی

و هیچگاه با کوهها قهر نمی کنی.

برای تو که پنجره را به خاطر دیدن خورشید دوست داری

و به یاسها به خاطراینکه بوی یاررا دارند احترام می گذاری .

من دررسیدن به تو ازپروانه ها بی پرواترم،

پس چرا ازمن می گریزی؟؟؟

چرا برای چشمانم نامه نمی نویسی؟؟؟

چرا دلم را به خانه ات دعوت نمی کنی؟؟؟

می دانم که رودهای ملتهب جهان در پیراهن تو گم می شوند

و رؤیاهای من هرچقدر بروند به تو نخواهند رسید.

من صبح ها قبل ازاینکه آفتاب به کوچه ی ما بیاید،

آن را به پای گنجشکی مهربان می بندم تا به تو برساند.

آیا نامه هایم را می خوانی؟؟؟

آیا باورت می شود که من

روزی روی موج های اقیانوسی ناآرام خانه داشتم؟؟؟

azar98 — Tue, 14 Jul 2009 13:39:49 GMT

azar98 — Thu, 02 Jul 2009 11:31:14 GMT

قشنگ ترین لحظه هایم را به پای ساده ترین دقایقت خواهم ریخت

تا باز هم بدانی که عاشق ترین پروانه ات بودم

و مجنون ترین دیوانه ات هستم

azar98 — Thu, 02 Jul 2009 11:22:18 GMT

یک دنیا حرف برای تو دارم؛یک دنیا پر از حرفهای نگفته

یک دنیا پر از بغض های نشکفته

با منی، هر جا و اینک آمده ام تا مثل همیشه سنگ صبور روزهای دلتنگیام باشی

دلم به وسعت یک آسمان تیره غمگین است

صدایی نیست؛ مأوایی نیست

حتی سایبان روزهای دلتنگی نیز دیگر جوابگوی دلتنگی هایم نیست

من آمده ام! اینجا، کنار دلواپسی های شبانه ات،‌

کنار شعله ور شدن شمع وجودت

اما نمی دانم چرا دلم آرام نمی گیرد؟!

دلم گرفته، دلم سخت در سینه گرفته، با تمام وجود تو را می خوانم

از تو چیزی نمی خواهم جز دریای بی ساحل وجودت را

جز دستهای مهربانت را

جز نگاه آرامت را که دیرزمانی است در سیل باد بی وفای زمانه گم کرده ام

هر شب حضورت را در کلبه خیال خویش می آورم

وجودت را با تمام هستی باقیمانده در نهانخانه قلبم نهان می کنم

چشم هایم را باز نمی کنم تا شاید بتوانم تصویرت را بر روی پلک های بسته ام حک کنم

اما باز هم جای تو خالی است

شاید اگر جای تو بودم؛ کمی، فقط کمی برای مرگ تدریجی نیلوفرهای خاطره اشک می ریختم

شاید اگر جای تو بودم؛ طاقت دیدن چشم های خیره و خسته ات را نداشتم

شاید اگر جای تو بودم؛ بلور بغضم را با تلنگری آسان می شکستم تا بدانی، تا بدانی که چقدر دوستت دارم

روزی صد بار با هم خداحافظی کردیم اما افسوس معنای خداحافظی را زمانی فهمیدم که تو را به خدا سپردم

این بار به دیدنت آمده ام

برایت گلاب آورده ام

دستهایم تنها سنگ سردِ خانه ات را احساس می کنند

اما بدان یاس های سپید احساسمان هنوز گرم گرم اند